Балкански легенди на епиграфијата: Георги Михајлов

 

BРоден во 1915 година во Сливен, тој завршил гимназија во Софија, по што се запишал на класична филологија на Универзитетот во Софија „Св. Климент Охридски“. Понатаму се усовршувал на Сорбона во Париз, што му овозможило да стане еден од водечките светски специјалисти за старогрчка епиграфика.

Во Бугарија, најпрво работел како кустос на Одделението за антика при Народниот археолошки музеј, но наскоро се вратил на Универзитетот во Софија како предавач на Катедрата за класична филологија, каде што постепено се искачувал по академската хиерархија и продолжил да предава како почесен професор дури и по пензионирањето. Во периодот од 1947 до 1949 повторно се специјализирал во Париз. Еден од неговите истакнати учители бил Луј Робер, еден од најстрогите критичари меѓу епиграфичарите и еден од најистакнатите хеленисти на 20 век, кој не го криел своето високо мислење за Михајлов.

 

 

 

Меѓу различните научни активности на Георги Михајлов, старогрчката епиграфика зазема централно место. Неговиот интерес за оваа дисциплина се појавил уште во студентските денови, кога го презентирал својот труд Јазикот на грчките натписи во Бугарија. Со текот на времето тој труд бил дополнуван, преработуван и усовршуван повеќе од половина век, за конечно да прерасне во неговото најважно дело:
„Грчките натписи пронајдени во Бугарија“ – корпус од повеќе од 4000 натписи, во пет тома, дешифрирани, богато документирани и коментирани од самиот автор.

Ова дело му донесе широка меѓународна признание, вклучувајќи ја и круната на Француската академија во 1957 година. Георги Михајлов беше странски член на Француската академија на науките и на Англиското кралско друштво.

Меѓу неговите највпечатливи придонеси за епиграфската заедница е иницирањето на Меѓународното здружение за грчка и латинска епиграфика. Тој беше избран за негов претседател и остана на таа функција до крајот на својот живот.

 

 

 

 

---