24 ) ΝΤ, ΠΡ.

14-15, 19 ) σχαδοκαρύων Vulić (1931, 1932), ἐσχαδοκαρύων Vulić (1937) cor. Roussel, Vulić (1935);

15 ) εὐφραίνωνται Vulić (1935).

Вграден е во надворешен ѕид на црквата Мала Богородица во селото, р. 2 ἔτους μτ е 340 година според македонската провинциска ера; р. 6-7 Страбон (VII, 327) пишува дека Алкомена (Ἀλκομενά, Ἀλκομεναί, Ἀλαλκομεναί), заедно со Брианиј и Стибера се градови на Дериопите покрај реката Еригон. И Стефан Бизантиски наведува πόλις со името Алкомена. Имајќи ја предвид временската дистанца од која пишувале обата антички историографи, овој натпис покажува дека Алкомена бил πόλις во времето на хеленизмот или порано, но на крајот од II век н.е. (во 192/3 г.), населбата веќе била претворена во κώμη (село) и најверојатно била дел од Δερριόπων ἔθνος, гравитирајќи кон сè помоќната Стибера. Населението било организирано во фили, чии имиња не ги знаеме; р. 11-12, во најблиската околина на Бела Црква, култот на Ζεὺς Ἀγοραῖος е потврден и на натпис од с. Црнилиште (IG X 2, 2, 112); р. 20-22, 32-33, најверојатно Титијан бил каменорезец. На истиот ѕид во црквата, покрај овој примерок, е вградена уште една стела со истиот натпис (IG X 2, 2, 349). Се претпоставува дека биле изработени вкупно четири исти примероци кои требало да се постават на четири различни места, за секоја од четирите фили кои се споменуваат на натписот. Останатите два примерока не се најдени.