1 )

1 )

Погребните натписи често нè информираат за последната должност што некој римски ветеран ја вршел во војската. Тука имаме ueteranus ex mensore tritici, поранешен војник кој „се пензионирал од службата мерач на пченица“. Многу натписи завршуваат со некаква филозофска порака или размисла. Во овој случај пораката е двојна. Првиот дел е даден од гледна точка на покојникот: Quod nescientes accepimus, inuiti reddidimus, „Она што несвесно го примивме, неволно го вративме“, т.е. животот. За вториот дел, Ταῦτα („Тоа е!“), cf. IMS 1.71 (кој е целосно на грчки). Формулата е значенски полна: „Тоа е сè што има“, „На ова се сведува животот.“ Натписот содржи нестандардни фонетски пишувања: memoria наместо memoriam и fabrikabimus наместо fabricauimus. Ваквите пишувања се сметале за вулгарни. И формата coniux се сметала за помалку правилна од coniUNx (иако не толку вулгарна како coiux). Во значење „надгробна плоча/споменик“, memoria е „епиграфски збор“ и е прилично чест. Книжевниот латински не го прифаќа во ова значење пред христијанските автори од IV век н.е. Fabricare (-ari) „да изгради, да подигне“ (споменик), во споредба со facere или ponere, не е многу често на епитафи, но сепак има неколку десетици потврди низ целата Империја; поконкретно, memoriam fabricauit е најдено на еден натпис од Арабија (AE 1913.145). Во нашиот натпис „изгради/подигна“ може да е најсоодветниот превод: врежаната плоча веројатно била само еден дел од поголем споменик. [Војин Недељковиќ]