6 ) ME.

1 )

Натписот остава впечаток на скромност и воздржаност. Малкуте зборови се добро одбрани: rarissima femina („жена од најредок калибар“) е доволно честа, но не и најтривијална пофалба за почината сопруга; слично, bene de se meritae („добро заслужената за негоо“, т. е. „му беше многу добра“) е честа, но поретка од bene merenti, а истото важи и за quae uixit наместо едноставното uixit. Повикани сме да ги цениме овие избори и, пред сè, да извлечеме што е можно повеќе од двете релјефни претстави: тој е воена личност; неговата сопруга била идеална домаќинка; биле многу приврзани еден кон друг. Технички, забележаните јазични особености би се класифицирале како „вулгаризми“, но всушност станува збор за лесни отстапувања од стандардот што се среќаваат насекаде во натписите и веројатно се сметале за прифатливи во рамките на „епиграфскиот идиом“ — поради што во овој конкретен случај не треба да се извлекуваат заклучоци врз нивна основа. [Војин Недељковиќ]